قیام مختار ثقفی به خونخواهی شهدای کربلا 12 ربیع الاول آغاز و بواسطه آن مختار بسیاری از جنایتکاران کربلا را به هلاکت رساند.
به گزارش مهر، مختار بن ابى عبیده ثقفى و خاندان مبارز وى ، به ویژه عمویش سعد بن مسعود، همگى از علاقمندان امام علی (ع) و فرزندانش امام حسن و امام حسین علیهماالسلام و ازطرفداران و محبان اهل بیت بودند.
تصاویردیدنی از یک روستا درهلند
این روستای بسیار زیبا در هلند واقع است که در آن هیچ کوچه و خیابانی دیده نمی شود. مسیر رودخانه تنها راه ارتباطی میان مردم این روستاست و با قایقهای خود در آن رفت و آمد می کنند که نه تنها سخت به نظر نمی رسد که بسیار هم هیجان انگیز است!
بقيه تصاوير درادامه مطلب
یارب تو کریمی و کریمی کرمست
عاصی زچه رو برون زباغ ارمست
با طاعتم ارعفو کنی نیست کرم
با معصیتم اگر ببخشی کرم است
الهی
نا کرده گنه در این جهان کیست ، بگوی
وآنکس که گنه نکرد چون زیست ، بگوی
من بد کنم و تو بد مکافات دهی
پس فرق میان من و تو چیست ، بگوی!
پروفسور "فاندر هوفن" هلندی تحقیقات خود را در طول مدت 3 سال و روی تعداد زیادی از بیماران انجام داده است.
عدهای از بیماران او غیر مسلمان بوده و عدهای نیز زبانی عربی را بلد نبودند و تلفظ کلمه «الله» به آنها آموزش داده شده بود.
نتایج این کار به ویژه روی افرادی که دارای افسردگی و یا تنش روحی بودند عالی بود. روزنامه الوطن به نقل از یک روانشناس نوشت که مسلمانانی که خواندن عربی را بلد هستند و مرتب قرآن میخوانند میتوانند خود را از مشکلات روانی و روحی حفظ کنند.
این روانشناس معتقد است که هر حرف کلمه «الله» بر بهبودد مشکلات روانشناسی تأثیر دارد. تلفظ «اَ» در ابتدای کلمه از دستگاه تنفسی باعث کنترل تنفس میشود.
وی ادامه که تلفظ «ل» با لهجه عربی باعث وقفهای کوتاه مدت در تنفس میشود و سپس آن را آزاد میکند.
تلفظ حرف «ه» در آخر کلمه هم باعث ارتباط ریه و قلب میشود و به تنظیم ضربان قلب کمک میکند.
نکته جالبی در این تحقیق مسلمان نبودن این پروفسور هلندی است که البته علاقمند به علوم اسلامی و جستوجوی رازهای قرآن مجید است.:یک پژوهشگر هلندی غیرمسلمان چندی پیش تحقیقی در دانشگاه آمستردام انجام داده و به این نتیجه رسیده بود که ذکر کلمه جلاله «الله» و تکرار آن و نیز صدای این لفظ، موجب آرامش روحی میشود و استرس و نگرانی را از بدن انسان دور میکند. این پژوهشگر غیرمسلمان هلند طی گفتگویی در این باره گفت: پس از انجام تحقیقاتی سه ساله که بر روی تعداد زیادی مسلمان که قرآن میخوانند و یا کلمه "الله" را می شنوند، به این نتیجه رسیدم که ذکر کلمه جلاله «الله» و تکرار آن و حتی شنیدن آن، موجب آرامش روحی میشود و استرس و نگرانی را از بدن انسان دور میکند و نیز به تنفس انسان نظم و ترتیب میدهد. وی در ادامه افزود: بسیاری از این مسلمان که روی آنان تحقیق میکردم از بیماریهای مختلف روحی و روانی رنج میبردند. من حتی در تحقیقاتم از افراد غیرمسلمان نیز استفاده کرده و آنان را مجبور به خواندن قرآن و گفتن ذکر «الله» کردم و نتیجه باز هم همان بود. خودم نیز از این نتیجه به شدت غافلگیر شدم، زیرا تأثیر آن بر روی افراد افسرده، ناامید و نگران، تأثیری چشمگیر و عجیب بود.
این پژوهشگر هلندی همچنین گفت: از نظر پزشکی برایم ثابت شد که حرف الف که کلمه «الله» با آن شروع میشود، از بخش بالایی سینه انسان خارج شده و باعث تنظیم تنفس میشود، به ویژه اگر تکرار شود و این تنظیم تنفس به انسان آرامش روحی میدهد. حرف لام که حرف دوم «الله» است نیز باعث برخورد سطح زبان با سطح فوقانی دهان میشود. تکرار شدن این حرکت که در کلمه «الله» تشدید دارد نیز در تنظیم و ترتیب تنفس تأثیرگذار است. اما حرف هاء حرکتی به ریه میدهد و بر دستگاه تنفسی و در نتیجه قلب تأثیر بسیار خوبی دارد و موجب تنظیم ضربان قلب میشود.
به راستی که قرآن کریم در آیهای کریمه میفرماید: «الذين آمنوا وتطمئن قلوبهم بذكر الله ألا بذكر الله تطمئن القلوب».این خبر آرامش بخش را برای دوستانی که یاد خدا برایشان آرامش بخش است ارسال کنید.
قال سمعت رسولالله يقول سمعت جبرئيل(ع) يقول قالالله جل جلاله: منم خدايي كه جز من خدايي نيست. پس پرستش مراست و هر كس از شما با اخلاص تمام كلمه شهادت را (لاالهالاالله) بگويد وارد حصنامن من ميشود و هر كس كه داخل در قلعه و حصار مستحكم من شود از عذاب من درامان خواهند ماند. (كلمه لاالهالاالله حصني و من دخل حصني امن من عذابي) 
سوره تغابن شصت و چهارمین سوره قرآن کریم است که جزو سوره های مدنی بوده و 18 آیه دارد.
به نوشته «خبر آنلاین»، روایات بسیاری درباره فضیلت خواندن این سوره نقل شده که به برخی از آنها اشاره می کنیم.
*رسول اکرم صلی الله علیه و آله و سلم فرموده است: هر کس سوره تغابن را قرائت نماید مرگ ناگهانی از او دفع می شود.*امام صادق علیه السلام نیز فرموده اند: اگر کسی سوره تغابن را در نمازهای واجب قرائت کند این سوره در روز قیامت شفیع او محسوب می شود و شهادت دهنده عادلی است که نزد خداوند در روز رستاخیز به سود قاری شهادت می دهد. آنگاه از او جدا نمی شود تا اینکه او را وارد بهشت سازد.*جابر از امام باقر علیه السلام در فضیلت سوره های مسبّحات (سوره هایی که با کلمه سبح یا یسبح شروع می شود) روایت کرده است: هر کس همه سوره های مسبّحات را قرائت کند پیش از آن که بمیرد حضرت قائم علیه السلام را درک می کند و اگر بمیرد در جوار رسول خدا صلی الله علیه وآله و سلم خواهد بود. *از رسول گرامی اسلام صلی الله علیه واله و سلم نقل شده است: قرائت سوره تغابن هنگامی که کسی با حاکم و سلطانی روبرو می شود که از او می ترسد مایه امنیت و دفع شر او می شود.
-------------------------------
از جابر ابن یزید از امام صادق روایت شده که شنیدم از او که می گفت : هرگاه یکی از شما وضوء می گیرید، یا اینکه می خورید و یا می نوشید یا لباس می پوشید ، وهر چیزی که می سازی و انجام می دهی ، شایسته است که نام خدا بر آنها ببرید و اگر چنانچه این کار انجام نگردید ، شیطان در آن امر شریک می شود .به عقیده برخی مسلمانان در حدیثی از قول پیامبر اسلام گفته شدهاست که: هر چه در کتابهای آسمانی است در قرآن است و هر چه در قرآن است در الفاتحهاست و هر چه در فاتحهاست در بسم الله الرحمن الرحیم است و هر چه در بسماللهالرحمنالرحیم است در باء است و هر چه در باء است در نقطهای است که در زیر آن است
در نبرد جمل، امام علی علیه السلام با پیمان شکنانی همانند طلحه و زبیر و جمعی دیگر از بزرگان و خواص که نتوانستند طعم تلخ عدالت را تحمل کنند، روبه رو بود. این گروه پیش از همه با علی پیمان بستند و امامت او را پذیرفتند و بعد به دلیل ریاست طلبی و خودخواهی، آن بیعت را شکستند و با بازیچه قرار دادن اُمّ المؤمنین عایشه، نبردی خونین به راه انداختند و در نهایت سرکوب شدند.
حضرت على بن الحسین علیه السلام از یزید درخواست نمود که در روز جمعه به او اجازه دهد در مسجد خطبه بخواند، یزید رخصت داد؛ چون روز جمعه فرا رسید یزید یکى از خطباى مزدور خود را به منبر فرستاد و دستور داد هر چه تواند به على و حسین علیهما السلام اهانت نماید و در ستایش شیخین و یزید سخن براند، و آن خطیب چنین کرد. امام سجاد علیه السلام از یزید خواست تا به وعده خود وفا نموده و به او رخصت دهد تا خطبه بخواند، یزید از وعدهاى که به امام علیه السلام داده بود پشیمان شد و قبول نکرد معاویه پسر یزید به پدرش گفت: خطبه این مرد چه تأثیرى دارد؟ بگذار تا هر چه مىخواهد، بگوید.یزید گفت: شما قابلیتهاى این خاندان را نمىدانید، آنان علم و فصاحت را از هم به ارث مىبرند، از آن مىترسم که خطبه او در شهر فتنه بر انگیزد و وبال آن گریبانگیر ما گردد . به همین جهت یزید از قبول این پیشنهاد سرباز زد و مردم از یزید مصرانه خواستند تا امام سجاد علیه السلام نیز به منبر رود.یزید گفت: اگر او به منبر رود، فرود نخواهد آمد مگر اینکه من و خاندان ابوسفیان را رسوا کرده باشد! به یزید گفته شد: این نوجوان چه تواند کرد؟ !
خلافت عمر بن عبد العزیز در زمان امامت پنجمین خورشید تابان
عمر بن عبدالعزيز- در قياس با ديگر خلفاى اموى - مردى نسبتا دادگر بود و هر چند به خاطر عدم امضاى حكومت او از سوى جانشينان معصوم پيامبر، وى نيز از جرگه طاغوتيان شمرده مى شود، اما به هر حال با بسيارى از مظالم اسلاف خويش در افتاد و حكومتش خالى از خدمت نبود. اما در ميان اين خدمات، مهمترين خدمت او به اسلام بلكه به انسانيت، كه در كارنامه حكومت و زندگى او درخشش خاصى دارد، از ميان برداشتن بدعت سبّ امير مومنان (ع) است. او با اين اقدام خود يك بدعت ننگين ريشه دار 69 ساله را از ميان برداشت و خدمت بزرگى به شيعيان بلكه به جهان انسانيت انجام داد.
امام محمد باقر علیه السلام در سال ۵۷ هجری قمری در مدینه بدنیا آمد که در حادثه کربلا فقط ۴ سال داشت و دوران امامت ایشان بعد از شهادت امام سجاد در سال ۹۵ هجری آغاز ودر سال ۱۱۴ هجری بدستور هشام بن عبدالملک مسموم گردید وبه شهادت رسید دوران امامت ایشان ۱۹ سال بوده است.امام باقر علیه السلام در زمان حکومت ولید بن عبدالملک به امامت رسیدند که پس از او سلیمان بن عبدالملک و سپس عمربن عبدالعزیز و سپس یزید بن عبدالملک و پس از او هشام بن عبدالملک، یکی پس از دیگری حاکم مَمالک اسلامی شدند.
امام با هر یک از آنها به نحو خاصّی برخورد میکرد، ولی متأسّفانه بعضی از بستگان وی، از جمله زید بن حسن بن علی به بدگویی او دست زدند تا سرانجام هشام ، امام را مسموم کرد و به شهادت رساند.
۱-ابوسفیان ۲-معاویه پسر ابی سفیان ۳-یزید پسر معاویه ۴-معاویه پسر یزید ۵-مروان پسر حکم ۶-عبدالملک پسر مروان ۷-ولید پسر عبدالملک ۸-هشام بن عبدالملک ۹-سلیمان پسر عبدالملک ۱۰-یزید پسر عبدالملک
۱۱-عمربن عبدالعزیز۱۲-یزید پسر ولید ۱۳ ولید پسر یزید۱۴- مروان پسر محمد ۱۵- ابراهیم پسر ولید
امام صادق(ع) در دوران امامت خود با تنی چند از خلفای اموی معاصر بود که عبارتند از:
1.هشام بن عبدالملک
2.ولید بن یزید بن عبدالملک
3.ابراهیم بن ولید بن عبدلالملک
4.مروان بن محمد معروف به مروان حمار آخرین خلیفه ی اموی
اما مروان بن حكم، با همكاري عبيدالله بن زياد و ساير امويان و بازماندگان حكومت يزيد در شام به حكومت رسيد و مدت كوتاهي خلافت نمود و پس از مرگ او فرزندش عبدالملك به حكومت رسيد. با آغاز خلافت عبدالملك، جان تازه اي به كالبد متعفن امويان دميده شد و او اقتدار آنان را دوباره به شاميان برگردانيد.
ابراهيم بن مالك اشتر نخعي، از دلاورمردان و نامداران بزرگ شيعه در سرزمين عراق بود.
وي در سنين نوجواني در كنار پدرش مالك اشتر نخعي در جنگ صفين، با دشمنان اميرمؤمنان علي بن ابي طالب(ع) نبرد مي كرد.
مختار بن ابی عبیده ثقفی از مردم طائف است. وی در سال یکم هجرت متولد شد. در زمان خلافت عمر همراه پدر خود به مدینه رفت. پدرش در واقعه یوم الحجر در عراق به قتل رسید. مختار بعدها از شیعیان شد، تا جایی که زمانی که مسلم بن عقیل به کوفه آمد، در منزل او اقامت گزید. مختار زمانی که ابن زیاد مسلم را دستگیر و به قتل رساند، در کوفه نبود. وقتی به کوفه وارد شد به دست عمال عمرو بن حریث دستگیر شد. در تمام مدتی که جریان کربلا رخ داده ،در زندان بود تا اینکه بعدها با وساطت عبدالله بن عمر از زندان آزاد و مجبور به سفر به طائف گردید.
عبدالله ابن زبیر صحابی و پسر صحابی است. مادرش اسماء ذات النطاقین دختر ابوبکر بود. از بزرگان قریش و از صحابه پیغمبر، …. وی ازقبیله بنی اسد و پدرش زبیر بن عوام که از صحابه پیغمبر اسلام بود در سال دوم از هجرت در شهر مدینه متولد شد، او را اولین مولود مسلمان در مدینه می*دانند. ،پدربزرگش (مادری): ابوبکر، خلیفه اول، خاله اش: عایشه (دختر ابوبکر)،مادر بزرگ (پدری اش): صفیه دختر عبدالمطلب : دشمن سختی برای علی علیه السلام بود و نسبت به آن حضرت جسارت و اسائه ادب می نمود. در سخنرانی اش، به آن حضرت دشنام می داد و او را با جملات رکیک خطاب می کرد. البته علی بن ابیطالب علیه السلام در همان جنگ او را اسیر کرد ولی او را آزاد کرد و فرمود: از اینجا برو تا ترا نبینم. او در دورانی که خود را خلیفه مسلمین می خواند، چهل جمعه صلوات بر پیغمبر و آل او را در خطبه خود نیاورد و می گفت: بدین سبب نمی گویم که کسانی بدین جمله مباهات نکنند مقصودش آل علی علیه السلام بود.
عبدالله بن زبیر پسر زبیر و خواهرزاده عایشه همسر پیامبر بودکه در مکّه، دین اسلام را پذیرفت. ابن زبیر به دستور عمربن خطاب، در نبرد علیه ساسانیان و روم شرقی شرکت کرد. پس از آنکه علی بن ابی طالب به خلافت رسید، او و پدرش زبیر به همراه طلحه و عایشه، راه بصره را پیش گرفتند. . عبدالله بن زبیر، در جنگ جمل علیه علی جنگید. با به خلافت رسیدن معاویه، ابن زبیر از سیاست کناره گیری کرد؛امّا وقتی مساله جانشینی یزید مطرح شد، از بیعت با او سرپیچید. با شهادت حسین بن علی در نبرد کربلا در سال ۶۱ هجری، ابن زبیر به حجاز برگشت و در آن جا ادّعای خلافت کرد. یزید حصین بن نمیر را برای جنگ با ابن زبیر به مکه فرستاد. لشکر یزید، ابن زبیر را در مکّه محاصره کرد اما با مرگ یزید، این محاصره نیز پایان یافت. اعراب دمشق و گروهی از مسلمانان مکه و مدینه، خلافت ابن زبیر را اعلام کردند. مردم مصر و عراق هم با خلافت وی موافق بودند. مروان پسر حکم به یاری کلبیها به دمشق دست یافت و خود را خلیفه خواند. پس از مرگ مروان، عبدالملک به خلافت رسید. او حجّاج بن یوسف ثقفی را برای فتح مکه به سوی حجاز فرستاد. حجّاج با یک لشکر دوازده هزار نفری به جنگ عبدالله بن زبیر رفت. در سال ۷۳ هجری، مکّه سقوط کرد و به دست امویان افتاد. عبدالله بن زبیر نیز به فرمان حجّاج بن یوسف کشته شد
14 رمضان؛ سالروز شهادت مختار
گروه انديشه: 1361 سال پيش، 14 رمضان سال67 هجری قمری، مختار بن ابیعبيده از شيعيان بزرگ و از قيامكنندگان پس از شهادت امامحسين (ع) به شهادت رسيد.
قيام واعتقادات مذهبي مختارثقفي
بسيارى از علماى شيعه معتقدند مختار از دوستان خاندان عصمت و طهارت به شمار مى رود . او در زمان معاويه ازعراق به مدينه رفت و مدتى در آنجا ساكن شد و از ملازمان "محمد حنفيه"- فرزند على (ع) گرديد . پس از مدتى مجددا به عراق بازگشت و آشكارا به تبليغ فضائل و مكارم على (ع) وامام حسن و امام حسين (عليهماالسلام) پرداخت و مردم را به خاندان پيامبر (ص) دعوت كر . با اين حال، درباره شخصيت او اتفاق نظر وجود ندارد و روايات مربوط به او نيز دو دسته است . برخى او را بسيار ستوده اند، بعضى او رامذمت كرده اند و گروهى نيزاو را بنيانگذار فرقه "كيسانيه" مى دانند .
مختار در سال هجرت پیامبر به مدینه مکرمه متولد شد واز جنگجویان عرب با ویژیگی هایی چون شجاعت وشهامت به شمار می آید , او از دوستداران اهل بیت (ع) بوده است . مختار از حافظان قرآن کریم بود ومدت های زیادی را به عبادت ونماز می گذراند, با پیمان مهربان بود وبرای خدای خویش نه برای خویشتن ناراحت وغضبناک می شد.او مسلم بن عقیل نماینده سید الشهداء را پناه داد ویاری کرد, ودر کنار او ایستاد تا به دستور عبید الله بن زیاد روانه زندان شد.
مختار دو بار در قصرش در کوفه محاصره شد.
جناب مختار یک بار زمانی که تازه روی کار آمده بود و مصلحت نمیدید که با اشراف کوفه و قتله امام حسین (ع) در بیفتد. پیش از او توابین به سمت شام حرکت کردند و در نبرد با سپاه شام به فرماندهی عبداللهبنزیاد شکست خورده و عمده آنها کشته شدند. مختار هم ابتدا مصلحت ندید که در کوفه با قتله که خیلی از آنها از اشراف و سرشناسان بودند، برخورد کند. بنابراین سپاهی را به فرماندهی ابراهیمبنمالک که فرزند مالکاشتر نخعی، بسیار شجاع و نقطه قوت مختار بود ـ مجهز کرد و به سمت شام فرستاد. اشراف کوفه که میدانستند مختار بالاخره با آنها درگیر خواهد شد، از فرصت خالی شدن کوفه از سپاه مختار، استفاده و دارالاماره کوفه را محاصره کردند تا مختار را دستگیر کنند و به قتل برسانند.
یکی از سوالات نسبتاً مهمی که در رابطه با شخصیت مختار ثقفی،مطرح است این است که چرا مختار سقفی در زمان قیام امام حسین(ع) به یاری ایشان نرفته ولی بعداً از قاتلان آن حضرت انتقام گرفته است؟
با مراجعه به منابع تاریخی پاسخ این سوال روشن خواهد شد:
این وبلاگ آزمایشی است
